Fotorelacja z trwającej w sieci sklepów Stokrotka zbiórki artykułów spożywczych i słodyczy. Zbiórka organizowana jest w ramach akcji świątecznej, której celem jest przygotowanie paczek dla osób potrzebujących, samotnych, chorych, seniorów, szczególnie tych osób, które ze względu na pandemię zmuszone są pozostać w izolacji. DZIĘKUJEMY sieci sklepów Stokrotka, pracownikom, klientom, wolontariuszom oraz wszystkim zaangażowanym w organizację akcji.
Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka obchodzony jest co roku 10 grudnia w rocznicę ogłoszenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka (1948). Ustanowiony zostało przez Zgromadzenie Ogólne ONZ (rezolucja 423 (V)) w 1950 roku. Choć od tej chwili minęło ponad 70 lat – nadal istnieją kraje, w których prawa człowieka nie są uznawane. Deklaracja ustanowiła kanon praw przysługujących wszystkim obywatelom. To pierwszy dokument, dotyczący bezpośrednio praw człowieka, który został uzgodniony i przyjęty przez niemal 200 państw. Organizacje narodowe Czerwonego Krzyża na całym świecie prowadzą wszelkiego rodzaju działania na rzecz ochrony wspomnianych praw.
Każdy człowiek posiada wszystkie prawa i wolności bez względu na jakiekolwiek różnice rasy, koloru, płci, języka, wyznania, poglądów politycznych i innych, narodowości, pochodzenia społecznego, majątku, urodzenia lub jakiegokolwiek innego stanu.
Działalność Polskiego Czerwonego Krzyża w w dużym stopniu oparta o pracę wolontariuszy i członków PCK- bez nich nie bylibyśmy w stanie dotrzeć do tak ogromnej liczby osób i realizować naszych celów. W działalność Polskiego Czerwonego Krzyża może zaangażować się każdy bez względu na narodowość, przynależność do grupy etnicznej, pochodzenie społeczne, płeć, religię, język i poglądy polityczne.
Można to zrobić na 2 sposoby: można zostać członkiem PCK w ramach działalności wybranej jednostki podstawowej lub też zostać wolontariuszem zarówno w wybranej jednostce podstawowej jak i w oddziale okręgowym lub rejonowym PCK.
Kim jest wolontariusz?
Uczestnictwo wolontariuszy w działalności PCK określają powszechnie obowiązujące przepisy prawa polskiego. Wolontariusz tak samo jako członek PCK może angażować się w realizację celów i działań PCK, lecz nie opłaca on składek członkowskich oraz nie ma biernego i czynnego prawa wyborczego w strukturach Stowarzyszenia. Wolontariusz nie musi należeć do żadnej jednostki podstawowej, może pomagać w pracy danego oddziału okręgowego lub rejonowego PCK np. brać udział w zbiórkach żywności, kwestach ulicznych, pomagać w organizacji wydarzeń itp.
11 listopada 1918 roku nasza Ojczyzna odzyskuje niepodległość. Jest to wielka chwila dla całego Narodu w tym również dla organizacji niosących pomoc. Tuż po odzyskaniu przez Polskę niepodległości z inicjatywy Stowarzyszenia Samarytanin Polski zwołano 18 stycznia 1919 naradę wszystkich istniejących na ziemiach polskich organizacji kierujących się w działaniu ideałami Czerwonego Krzyża. Organizacje te podczas narady odbywającej się pod patronatem Heleny Paderewskiej utworzyły Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża. Po zatwierdzeniu przez rząd statutu Polskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża na zebraniu konstytucyjnym 27 kwietnia 1919 wybrano Zarząd Główny, prezesem został Paweł Sapieha, a po jego rezygnacji Helena Paderewska. PTCK zostało zarejestrowane przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża i uznane za jedyną organizację czerwonokrzyską działającą na całym terytorium państwa polskiego 14 lipca 1919. Do Ligi Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża zostało przyjęte 16 września 1919. W pierwszym okresie działalności Towarzystwo wspierało głównie rannych i chorych w czasie powstania wielkopolskiego i powstań śląskich.
Poniżej możecie zapoznać się z programem toruńskich obchodów Narodowego Święta Niepodległości.
1. Osoba, u której za pomocą dostępnych testów wykryto wirusa SARS-CoV-2 (przebyła zakażenie bezobjawowo lub objawowo o różnym stopniu nasilenia objawów COVID-19). lub
2. Osoba, u której nie stwierdzono wcześniej obecności wirusa za pomocą testów wymazowych RT-PCR, jednak testy wykazały, że obecnie w jej krwi znajdują się przeciwciała przeciwko wirusowi SARS-CoV-2.
Wszystkie osoby, które:
1. Przechorowały COVID-19, zostały uznane za wyleczone i czują się zdrowe, lub osoby, które przeszły bezobjawowe zakażenie wirusem SARS-CoV-2 (potwierdzone testami)
2. Są obecnie uznane za zdrowe, czyli minęło co najmniej:
– 28 dni od zakończenia objawów,
– u osób bezobjawowych 18 dni od zakończenia izolacji,
Tel.: (52) 322 18 73, 604 – 972 – 100
e-mail: lekarz@rckik-bydgoszcz.com.pl
(telefon czynny od pon.-pt. w godz.: 7:30-15:30)
W tym szczególnym dniu zadumy pamiętamy o tych, którzy od nas odeszli. Zwłaszcza o osobach, które odeszły w ciągu ostatniego roku. Zarówno o tych związanych z Polskim Czerwonym Krzyżem jak i o osobach nie należących do naszej organizacji. Szczególnie jesteśmy myślami z rodzinami wolontariuszy, działaczy i pracowników Polskiego Czerwonego Krzyża, których nie ma już wśród nas. Do samego końca byliście oddani ideom czerwonokrzyskim.
W dniu 12 sierpnia 1949 r. podpisane zostały przez Polskę w Genewie Konwencje o ochronie ofiar wojny, a mianowicie:
1. Konwencja Genewska o polepszeniu losu rannych i chorych w armiach czynnych,
2. Konwencja Genewska o polepszeniu losu rannych, chorych i rozbitków sił zbrojnych na morzu,
3. Konwencja Genewska o traktowaniu jeńców wojennych oraz
4. Konwencja Genewska o ochronie osób cywilnych podczas wojny.
W 1864 roku 12 państw podpisało na konferencji w Genewie porozumienie zwane pierwszą Konwencją Genewską lub Konwencją humanitarną Czerwonego Krzyża o polepszeniu losu rannych żołnierzy a wspomniany komitet przyjął nazwę Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża z siedzibą w Genewie.
Na podstawie tej Konwencji ranni żołnierze i personel sanitarny stron walczących uznani zostali za osoby neutralne, pozostające pod ochroną prawa. Znakiem tej ochrony stało się godło Czerwonego Krzyża na białym polu będące odwróconym godłem państwowym Szwajcarii – dla uczczenia Henryka Dunanta i pozostałych inicjatorów Konwencji Genewskiej.
Wkrótce w państwach, które podpisały Konwencję Genewską lub do niej później przystąpiły powstały narodowe Stowarzyszenia Czerwonego Krzyża, których zadaniem było niesienie w oparciu o postanowienia Konwencji pomocy ofiarom wojny i przygotowywanie pomocniczych ochotniczych kadr sanitarnych dla zapewnienia tej pomocy w czasie wojny.
W celu polepszenia współpracy i pomocy między narodowymi stowarzyszeniami Czerwonego Krzyża w 1919 roku utworzono Ligę Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża. Stała się ona federacją narodowych stowarzyszeń Czerwonego Krzyża, Czerwonego Półksiężyca (kraje muzułmańskie) i Czerwonego Lwa i Słońca (Persja). Polska również do niej przystąpiła. Podstawowym zadaniem Ligi było dopomaganie narodowym stowarzyszeniom m.in. w szerzeniu idei czerwonokrzyskich wśród młodzieży.
Wszystkie zarówno wspomniane na początku cztery Konwencje jak i kolejne akty międzynarodowego prawa humanitarnego są wyrazem przekonania ludzkości, ze w czasie wojny, tak jak w czasie pokoju obowiązują ludzi pewne powszechnie uznane zasady moralne i humanitarne. Stosuje się je we wszystkich konfliktach zbrojnych i wojennych.
Główną zasadą określoną przepisami jest nakaz, że „osoby nie biorące udziału w działaniach wojennych, w tym również członkowie sił zbrojnych, którzy złożyli broń oraz osoby, które stały się niezdolne do walki na skutek choroby, ran, pozbawienia wolności lub z wszelkich innych powodów, będą we wszelkich okolicznościach traktowane w sposób humanitarny, przy czym nie będą robione żadne różnice na ich niekorzyść z powodu rasy, koloru skóry, religii lub wierzeń, płci, urodzenia lub majątku ani z żadnych innych powodów tego rodzaju”.
Wszystkie Konwencje chronią znakiem Czerwonego Krzyża i nie pozwalają atakować szpitali, zakładów i formacji służby zdrowia wojskowej i cywilenej, organizowanych i prowadzonych przez narodowe Stowarzyszenia Czerwonego Krzyża: sprzet i personel sanitarny, personel narodowych stowarzyszeń Czerwonego Krzyża przeznaczony do zbierania, wynoszenia, przewożenia i leczenia rannych i chorych.
Szczególnej ochronie Konwencji i opiece Czerwonego Krzyża poddano osoby cywilne, a zwłaszcza dzieci, kobiety ciężarne, starców, chorych, osobami niepełnosprawnymi.
Jeżeli chcecie się zapoznać z pełnym tekstem Konwencji Genewskich zapraszamy: https://www.legal-tools.org/doc/8913f1/pdf/
Konferencja „Prawo Humanitarne w 100-lecie Polskiego Czerwonego Krzyża”: https://www.youtube.com/playlist?list=PL4zNMu-9DMiIBLYZ1TuA9cZnRUPlL9iuX
W sytuacji epidemii powinniśmy zwrócić szczególną uwagę nie tylko na nasze zdrowie fizyczne, ale również nasze emocje i zdrowie psychiczne. Zachwianie codziennej rutyny, konieczność izolacji związanej z kwarantanną, zmiany długoterminowych planów oraz ograniczenie dostępności do obiektów publicznych mogą znacznie wpłynąć nie tylko na ogólne samopoczucie, ale również nasze zdrowie psychiczne. Kryzys zdrowia publicznego może wywoływać wiele reakcji psychologicznych takich jak podwyższony poziom lęku, stresu, obniżony nastrój, poczucie zagubienia i samotności, a nawet złość i wściekłość. Emocje te bezpośrednio wpływają na nasze zachowanie i podejmowane decyzje, co może wiązać się między innymi z nieprzemyślanymi zakupami, gromadzeniem zapasów, a nawet wzrostem agresji i stygmatyzacją osób zarażonych lub pochodzących z poszczególnych krajów.
Aby pomóc osobom doświadczającym trudnych emocji związanych z epidemią, Polski Czerwony Krzyż uruchomił linię wsparcia psychologicznego. Codziennie w godzinach 10:00-22:00 nasi psycholodzy-wolontariusze będą udzielać pierwszej pomocy psychologicznej każdemu, kto będzie czuł potrzebę porozmawiania i podzielenia się swoimi trudnościami czy emocjami. Jesteśmy dostępni pod numerem: 22 230 22 07.
Więcej informacji na: https://www.gov.pl/web/koronawirus oraz https://gis.gov.pl/
Drodzy petenci, z uwagi na zagrożenie epidemiologiczne w kraju, prosimy o ograniczenie wizyt w naszym Oddziale PCK. Rekomendujemy załatwianie spraw drogą mailową. Honorowi Krwiodawcy proszeni są o wstrzymanie się od składania Wniosków i odbiorów legitymacji ZHDK do odwołania.
mail: zr.torun@pck.org.pl
Pisząc ten komunikat mamy na uwadze przede wszystkim Państwa zdrowie.
